гурзи

от 1. тар. Тўқмоқ шаклидаги ҳарбий қурол; шашпар.

Шерзод ўрнидан туриб, шернинг бошига яна бир гурзи урди. — Эртаклар

Уста Турдиали нимадир демоқчи эди, бошига гурзи тушиб, яна тариқдай сочилди. — А. Қаҳҳор, Қабрдан товуш

2. Катта оғир тўқмоқ.

Ғуломжоннинг гурзиси асов тош устига даҳшат билан урилганда, бутун тоғ титрар, унгур ичи гумбурлаб кетар эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча