гурунг
gurungгурунг
от 1. Қизғин суҳбат, гап; баҳс.
Мушоира — шеър базми, шоирлар гурунги, ширинсуханлар суҳбати. — А. Юсупов, Мушоира
Гурунг қизигандан қизиди. Хотинлар дардлашиб, қувнашдилар. — Ҳ. Ғулом, Машъал
Уз ғув-ғуви билан гузарни тўлдирган одамлар гурунги ҳам бир зумда тинди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Мамадали аста бошини кўтариб, уй ичида бўлаётган гурунгга қулоқ солди. — А. Раҳмат, Мардлар марди
2. шв. қ. Гап 2.
- Чиғатой гурунги