gʻurra

ot Peshona yoki boshda hosil boʻlgan qattiq shish.

Peshonamni ham gʻurra qildi-ya, ertagacha gʻurra yozilib ketsa goʻrga edi, shu turq-u tarovat bilan odamlarga qanday koʻrinaman. — S.Ahmad, Hukm

Komissar ogʻzidan koʻpik kelib yotardi. Peshonasi gʻurra, biroq qoshlarining usti qip-qizil qon edi. — M. Muhamedov, Qahramon izidan

Qutluqxoʻja yoshligida oʻz mahallasidagi bolalarga bosh boʻlib, ularni qoʻshni mahalla bolalariga qarshi urushga olib borar, har vaqt burni qonab, peshonasi gʻurra boʻlib qaytardi. — M. Osim, Oʻtror