gurkiramoq

fl. 1. Barq urib oʻsmoq, rivoj olmoq (koʻkat, oʻsimlik haqida).

Bahori bugʻdoyning gurkiragan payti.

Parvarish etilgan gʻoʻzalar ona sutiga miriqqan boladek gurkirab oʻsardi. — Sh. Gʻulomov, Tashabbus

Kichkinagina yerda anvoyi mevalar gurkirab yashnab turadi. — S. Siyoyev, Avaz

2. koʻchma Gullab-yashnamoq, taraqqiy etmoq.

Tilak baxsh aylasa qalblarga qanot, Unga parvoz bergan bilakdir oʻktam, Shular birligida gurkirar hayot, Shular birligida yasharar olam. — E. Vohidov, Charogʻbon

3. koʻchma Hamma yoqni tutmoq, tarqamoq, anqimoq (hid haqida).

Qambar birdan qattiq kulib, Yoʻlchining yoniga yonboshladi. Ogʻzidan musallas hidi gurkirar edi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Qizigan tuproqning mayin isi gurkiradi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol