ғурбат

от 1. Ватандан узоқда яшаш; мусофирлик, ғариблик.

Ғурбатда ғариб шодмон бўлмас эмиш. Эл анга шафиқ-у меҳрибон бўлмас эмиш. — Алишер Навоий

Йиғларсан қаерда деб, Менинг Тўхташим. Ғурбатда овунчоғим, Мунис ёʻлдошим. — Ғайратий

2. Ғам-ташвиш, кулфат.

Ўғлим, бунақа беҳаё қиз экан, вақтида билиб, ўзингизни четга олганингиз яхши бўлибди. Шукур қилинг! Битта туғиб олгандан кейин, умрингиз ғурбатда ўтиб кетарди. — Мирмуҳсин, Умид

Кун сари ғурбатимиз ортмоқда, наҳотки ёвузлар даф бўлмаса, нажот ёʻқми сира?! — Ойбек, Нур қидириб

3. с. т. Ортиқча ташвиш келтирувчи нарса, иш.

Ухлашга ҳуштак чалиниши билан, уйқусизлик ва тергов ғурбатлари чарчатган кишилар дарров ўринларига кирдилар. — Шуҳрат, Жаннат қидирганлар

— Э, омон бўл! —

деди Қаршибой ота, ошнасининг гўллиги наша қилиб, — ўзинг эски ғурбацан-да. — Ҳ. Назир, Сув гадоси — оқпадар

Бир келиб кетмасангиз бўлмайди шекилли, жўрангиз прокуратурани аралаштириб, тоза ғурбат қиляпти. — Ёшлик