ғунчаламоқ
gʻunchalamoqғунчаламоқ
фл. Ғунча пайдо қилмоқ, ғунча чиқармоқ (тўғри ва кўчма маънода).
Ажойиб боғ. Тартиб билан ўтқазилган мева дарахтлари гулларга бурканган. Токлар барг ёзган, гуллар ғунчалаб ётибди. — Газетадан
Ёшлик — бу ҳамиша янгиланиш, бунёдкорлик, ҳар лаҳзада минг бир орзунинг ғунчаламоқ фаслидир. — Газетадан