gumon
гумонgumon
ot Biror narsaning haqqoniyligiga, toʻgʻriligiga ishonmaslik; shubha.
Bu qon eng qutlugʻ, eng muborak, eng sof qon. Bunga gumonim yoʻq. — Oybek,Tanlangan asarlar
Agar gumonim toʻgʻri boʻlsa, Komilbekning qotili Homiddir! — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Bundan durust joyning topilishi ham gumon. — Gʻ. Gʻulom, Shum bola
- Gumon qilmoq 1. Shubha qilmoq, shubhalanmoq. Sen kimdan gumon qilyapsan!ʼ,Hozirgi aftini koʻrgan kishi uni [Roʻzimatni] gap-soʻzda yoʻq, oʻzi toʻnggina bir yigit gumon qilar edi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlariBoʻronboy Hamzani uyquga ketdi, deb gumon qildi. — K. Yashin, Hamza
- Gumon olmoshlari
- Gumon feʼli