гум
gumгум
Дарё ёки кўлнинг чуқур жойи; чуқур.
Амударё гум экан, Тевараклари қум экан. — Қўшиқлар
Нусратбек дарҳол улардан кўзини олиб қочди-да, сув олгани энкайди, болалигида тенгқурлари билан дарёга чўмилгани боришганини эслади. Чуқурроқ жойни топиб ёки қумни суриб — гум қилиб чўмилишарди. — С. Нуров, Нарвон
- Гум бўлмоқ Ёʻқолмоқ, даф бўлмоқ.
- Гум қилмоқ 1. Ўғирлаб, билдирмай ёʻқ қилмоқ. Мулла Обид йигитларига, Абдужалил бойнинг ахтахонасида боқиб қўйган бир жуфт тулпорларини гум қилишни буюради. — А. Қодирий, Обид кетмон[Султонбек Турғунга:] Қўлингдаги қоғозда номлари кўрсатилган беш кишини топ, гум қил. — К. Яшин, Песалар