gʻuluv

ot 1. Kelishmovchilik, norozilik va shu kabilarni ifodalovchi ovoz, xatti-harakat; gʻavgʻo, toʻpolon, janjal.

Podshoning urushi uchun tutun puli ham, don ham, moy ham kor qilmay qoldi. Endi podsho mardikor soʻradi. Shunda hamma yerda gʻulu chiqdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Kapsanchilar gʻulu koʻtarishgan ekan, knyaz shahardan sallot chaqiraman, deb bosibdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Ariqustiliklar bek tarafidan solingan soliqni vaqtida toʻlolmay, gʻuluv koʻtarishdi. — Sh. Xolmirzayev, Qil koʻprik

2. Kishi ruhi, dilidagi notinch, bezovta holat; notinchlik, bezovtalik.

Kechalari mizgʻimas meʼmor, Muhandisda oʻzgacha gʻulu. — M. Ali

3. ad. Mubolagʻaning uchinchi darajasi: maʼlum narsa, belgi, holat yoki harakatni aql bovar qilmaydigan, hayotda ham roʻy bermaydigan tarzda tasvirlashdan iborat sheʼriy sanʼat.