гулшан

от 1. поет. 1 Гулзор, гулбоғ, чаманзор.

Оҳ, ажиб гулшанда ҳам бўлмаса дейсан тикан, Одам-ку бу — одамзод, бетимсол буюк, кабир. — А. Орипов

Шералихон гулшан боғининг деворини ёқалаб, деворнинг тушлигига етди. — Эрали ва Шерали

2. кўчма Гуллаган, яшнаган ер, обод ўлка, мамлакат; гулистон.

Томоша қилгали Тошкентнинг эли, Шу вақтда бўлибди шаҳарлар гули. Бир-биридан зиёд зебо манзили, Бу гулшанда мен ҳам тургаш келдим. Эргаш шоир. [Холисхон Тожибойга:]

Қани, сўраганнинг айби ёʻқ, кўзимга ўтдек кўринасиз, қайса гулшаннинг гулисиз? Ҳамза, — Паранжи сирлари

3. Гулшан (хотин-қизлар исми).

Гулзор, чаманзор.GÜLŞEN

н rose-garden

1. gúlzar

2. авıс. gúllep-jasnaģan úlke, mámleket, el