gʻulom

ot 1. Esk. kt. 1. Saroyda xizmat qiluvchi yigit, xizmatkor.

Tagʻin qasri toʻla gʻulom, kanizak. — Mirtemir

2. ayn. Qul.

Togʻ tomondan haydab kelingan gʻulomlar shu qayragʻoch tagidagi saroyga qamalgan, shu yerda sotilgan, keyin bu joy Gʻurumsaroy boʻlib ketgan deyiladi. — Y. Shamsharov, Gʻurumsaroyliklar

3. Gʻulom (erkaklar ismi).