ғулом
gʻulomғулом
от 1. Эск. кт. 1. Саройда хизмат қилувчи йигит, хизматкор.
Тағин қасри тўла ғулом, канизак. — Миртемир
2. айн. Қул.
Тоғ томондан ҳайдаб келинган ғуломлар шу қайрағоч тагидаги саройга қамалган, шу ерда сотилган, кейин бу жой Ғурумсарой бўлиб кетган дейилади. — Й. Шамшаров, Ғурумсаройликлар
3. Ғулом (эркаклар исми).