гуллатмоқ

фл. 1. Гулламоқ И 2, 3 феълининг орттирма нисбати.

Мен ҳам сенга ҳар нафас Шафқат қўлин чўзайин, Кути учган ҳаётинг Гуллатайин, тузайин. — Ғайратий

2. Файз киритмоқ; қизитмоқ, кўтаринки руҳ бермоқ.

Кампир ҳам биз билан столнинг бир тарафини гуллатиб, савлат тўкиб ўтирди. — Ойдин, Ҳикоялар

Унинг асл исми — Наби. Ўзининг ашуласи, чолғуси ва қизиқчилиги билан суҳбатларни гуллатгани учун маҳалладаги улфатлари уни Набигул деб атаганлар. — А. Қаҳҳор, Қаноциз читтак

Бировнинг уйини гуллатиб ўтиришга ярайманми? — С. Сиёев, Ёруғлик