гулбарг

от 1. Гултожни ташкил этувчи ҳамда уруғчи билан чангчини қуршаб турувчи гул япроқчалари, баргчалар мажмуи.

Гулбарглар орасига яширинган тирноқдай қўнғиз учиб кетди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

Гулбаргларга термилиб, яна учди ўйларим, Япроқ мисол титратиб қўйдингиз-ку юрагим. — Э. Охунова, Мен тонгни уйғотдим

2. кўчма. Гул баргчаларидек чиройли, гўзал; нозик; қизил.

Ҳамлет юрагига берарди ҳаёт Сенинг у оташин гулбарг лабларинг. — Ҳ. Олимжон, Офелиянинг ўлими

Майли энди, ҳеч бўлмаса қумғон қайнацам, Қиш кунлари ловиллацам гулбарг ёноғинг. — Миртемир