ғужур
gʻujurғужур И
шв. Ғайрат.
Каримнинг ўзини уриб кетган, танасида ғужури ёʻқ. Эркак деган ҳам шунақа аммамнинг бузоғи бўладими? — М. Ҳазратқулов, Журъат
Унинг бирдан ғужури келиб кетди: бундай ёʻллардан юра билиш ҳам ўзи учун синов эканини ўзига тан олдирди. — Ш. Холмирзаев, Қил кўприк
ғужур ИИ
1. асосан такрор ҳолда қўлланади (— ғужур-ғужур) 1. Баъзи майда қушларнинг сайраганда чиқарадиган товушини билдиради.
Қушларнинг ғужури. Ғужур-ғужур сайрамоқ.
2. Тўхтовсиз ҳолдаги, тушуниб бўлмайдиган гап-сўзлар.
Ғужур-ғужур гаплашмоқ.
Ғужур-ғужур қилиб, боғчадан жиянлар қайтишди. — С. Зуннунова, Гўдак ҳиди