gʻuduramoq

fl. Eshitilar-eshitilmas qilib noaniq gapirmoq, oʻzicha allanimalar demoq; gʻudullamoq, gʻudranmoq.

Qudrat halqumiga bir nima tiqilganday gʻuldurab, singlisining qoʻlini itarib tashladi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

Zaynab oʻzining xatosini angladi va gapirolmay gʻulduradi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar