ғудурамоқ

фл. Эшитилар-эшитилмас қилиб ноаниқ гапирмоқ, ўзича алланималар демоқ; ғудулламоқ, ғудранмоқ.

Қудрат ҳалқумига бир нима тиқилгандай ғулдураб, синглисининг қўлини итариб ташлади. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар

Зайнаб ўзининг хатосини англади ва гапиролмай ғулдуради. — А. Қодирий, Ўтган кунлар