gʻuborli

sft. 1. Gʻubori bor, chang bosgan, toʻzonli.

Qurilish kombinatining oppoq gardga qoplanib yotgan chala korpuslari ham, qurum purkab, biqsib turgan xumdon moʻrilari ham oʻzining dim, gʻuborli havosi bilan orqada qoldi. — A. Muxtor, Chinor

U uyning gʻuborli va toʻzonli havosini yangilash uchun partalar orasidan siqilib borib, derazani ochdi. — M. Fayziy, Uch qiz

2. koʻchma Dilgir, xafa, gʻamga toʻlgan.

Gʻuborli yurak.

1. shańlı, shań basqan, shań-tozańlı

2. awis. dilgir, qapa, muńlı