ғуборли

сфт. 1. Ғубори бор, чанг босган, тўзонли.

Қурилиш комбинатининг оппоқ гардга қопланиб ётган чала корпуслари ҳам, қурум пуркаб, биқсиб турган хумдон мўрилари ҳам ўзининг дим, ғуборли ҳавоси билан орқада қолди. — А. Мухтор, Чинор

У уйнинг ғуборли ва тўзонли ҳавосини янгилаш учун парталар орасидан сиқилиб бориб, деразани очди. — М. Файзий, Уч қиз

2. кўчма Дилгир, хафа, ғамга тўлган.

Ғуборли юрак.

1. shańlı, shań basqan, shań-tozańlı

2. авис. dilgir, qapa, muńlı