ғозий

от эск. дин. Ғазотда, муқаддас урушда қатнашувчи, ўз эътиқоди ёʻлида жанг қилувчи.

Бу муқаддас жангда ўлган — шаҳид, ўлдирган — ғозий. — Н. Сафаров, Шарқ тонги

— Тирик бўлсалар, ғозий бўлиб келарлар, агар тангрининг буйруғи билан ажаллари етган бўлса, шаҳид бўларлар; сўрамоқ нега керак? — деб совуққонлик билан жавоб берди отлиқ. — С. Айний, Қуллар

дин. muqaddes urısta qatnasıwshı, óz isenimi jolında gúresiwshi.