goʻyo
гўёgoʻyo I
esk.poet. Aytuvchi, gapiruvchi.
- Bulbuli goʻyo 1. Juda yaxshi sayraydigan va odamdek gapira oladigan bulbul (ertaklarda); Sizlar hozir bamisoli bulbuli goʻyosiz. — P. Tursun, Oʻqituvchi
goʻyo II
erg. bogʻl. Qiyoslash, oʻxshatish maʼnolarini ifodalash uchun xizmat qiladi.
Gʻulomjon suyunganidan yerda yurmas, goʻyo osmonda uchardi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Tojiboy kirib keldi. Goʻyo bu yerda hech kim yoʻqday, oʻtirganlar bilan salomlashmay, kekkayib borib, oʻz oʻrniga oʻtirdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi