gʻovak
ғовакgʻovak
ot 1. Ichi boʻsh; kovak-kovak, gʻalvirak.
Gʻovak yogʻoch. Gʻovak togʻ jinsi. Metallning gʻovak joylari. Qamish poyasining ichi gʻovak boʻladi.
Boʻz yerda, necha ming yillardan beri koʻksidan suv dumalamagan gʻovak yer — suv bosishi bilan choʻkib, xalqob boʻlib qola boshlaydi. — Sh. Gʻulomov, Baxt boʻstoniga
Togʻda yurib, ancha tajriba orttirgan Toʻraqul qor gʻovak boʻlib turgan joylarni chetlab oʻtardi. — A. Koʻchimov, Halqa
2. koʻchma Ichi, zamini boʻsh.
Toshkentning hokimi Shaharni soʻragan Oʻrdada turib. Lekin gʻovak ekan qalʼa negizi, Devor ham, davlat ham qulagan chirib. — M. Shayxzoda, Toshkentnoma
GʻOVAK
gewek, ishi bos, push