goʻsht
гўштgoʻsht
ot 1. Tirik organizmning mushak toʻqimalari; et.
Tomirlarda qon qaynab, koʻzlarda oʻt chaqnardi, mushak goʻshtlari poʻlatday qotib ketgan edi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli
2. Soʻyilgan jonivor tanasining ovqat sifatida isteʼmol qilinadigan qismi; et.
Koʻy goʻshti. Tovuq goʻshti. Qovurilgan goʻsht. Ahmad Tanbal chinni lagandagi goʻshtga endi qoʻl uzatganda, eshik sekin ochildi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
3. Baʼzi bir mevalarning yeyiladigan qismi, eti.
- Bir-birining goʻshtini yemoq Doim bir-biri bilan urishmoq, jiqqamusht boʻlmoq. Bir qop goʻsht Qoʻlidan hech narsa kelmaydigan, landavur odam haqida. Roʻziboy deganimiz bir qop goʻsht boʻldi-qoldi. Guldasta. Goʻshtingni yeyman Doʻq, poʻpisa maʼnosidagi ibora. Yeyman deydi goʻsh(t)ini, Qayraydi kal tishini. — Ravshan
- Goʻshtini bir burdadan qilmoq Rosa urmoq, kaltaklamoq, savalamoq. — Koʻp yengillik qilib hingillay bermanglar! Otang koʻrib qolgudek boʻlsa, seni ham, meni ham goʻshtimizni bir burdadan qiladi,— deb to eshikdan chiqib ketguncha javrab qoladilar. — Oydin, Bechora
- Nomaʼqul buzoqning goʻshtini yemoq 1. Xato qilmoq, adashmoq; — Nomaʼqul buzoqning goʻshtini bir yedik-da,— deydi Berdi tatar. — A. Qodiriy, Obid ketmon— Hol soʻr, ammo hamyonni ham soʻr, uka! Bilasan-ku ahvolimizni, qip-qizil goʻshtmiz,— dedi Umarali. — Oybek, Ulugʻ yoʻl