goʻrkov

ot 1. Qabristonda goʻr qazuvchi kishi.

Qoratoy cholni uyda qoldirib, Oʻroz bilan birga mozorga, goʻrkovga joʻnadi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. koʻchma Yoʻq qiluvchi; yoʻq qilib, oʻrnini oluvchi.

Qozi ham, Asad qori ham jadid maktablariga qarshi edi, ular bu xil maktablarga diniy maktablarning goʻrkovi deb qarar edilar. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.