gʻoʻrillamoq

fl. 1. Shiddat bilan yelmoq, yelib kirmoq.

Xonaning havosi yaxshi almashib turadigan boʻlishi, ammo undan shamol gʻoʻrillab oʻtib turmasligi lozim. — Gazetadan

2. ayn. Doʻrillamoq.

Normatovning qistashi bilan Ali tirish dutorni olib, reza kuylarga tushdi va oʻzining gʻoʻrillagan yoqimsiz tovushi bilan poyma-poy yallalarni bir qatordan aytib chiqdi. — Gʻayratiy, Mening yoshligim