gʻoʻngʻir-gʻoʻngʻir

taql. s. Eshitilar-eshitilmas yoki birov tushunmaydigan tarzdagi ovozni bildiradi.

Derazalarni qirov boylaganidan qorongʻi boʻlib qolgan xonada toʻrtta chol gʻoʻngʻir-gʻoʻngʻir gaplashmoqda edilar. — S. Ahmad, Ufq

Xoldorning gʻoʻngʻir-gʻoʻngʻir yolvorishi eshitilar edi. — A. Muxtor, Tugʻilish

Kumushning uyidan keti uzilmay kelib turgan xotinlarning gʻoʻngʻir-gʻoʻngʻiri ham uning [Otabekning] uyqusiga xalal berar edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar