ғўнғир-ғўнғир
gʻoʻngʻir-gʻoʻngʻirғўнғир-ғўнғир
тақл. с. Эшитилар-эшитилмас ёки биров тушунмайдиган тарздаги овозни билдиради.
Деразаларни қиров бойлаганидан қоронғи бўлиб қолган хонада тўртта чол ғўнғир-ғўнғир гаплашмоқда эдилар. — С. Аҳмад, Уфқ
Холдорнинг ғўнғир-ғўнғир ёлвориши эшитилар эди. — А. Мухтор, Туғилиш
Кумушнинг уйидан кети узилмай келиб турган хотинларнинг ғўнғир-ғўнғири ҳам унинг [Отабекнинг] уйқусига халал берар эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар