ғўнғилламоқ

фл. 1. Ғўнг-ғўнг деган товуш чиқармоқ.

Қовоғари секин ғўнғиллаб учиб ўтди. — П. Қодиров, Эрк

Қоронғилик ичидан кеча қўнғизи ғўнғиллаб учиб, ўзини чироққа урди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. кўчма Тушуниб бўлмайдиган тарзда сўзламоқ, пўнғилламоқ, дўнғилламоқ.

Палмон, худди ўлаётган кучукка ачиниб гапиргандай, ўзича ғўнғиллар эди. — А. Мухтор, Қорақалпоқ қиссаси

Аҳмад Ҳусайнни мудроқ босганда, тақводор ота ғўнғиллаб, қуръон ўқишга киришди. — Ойбек, Нур қидириб

1. "Ғўнг-ғўнг" товуш чиқармоқ (қўнғиз, қовоғарилар ҳақида).

2. Тушуниб бўлмайдиган тарзда сўзламоқ, пўнғилламоқ.HOMURDANMAK

summen vi, surren vi, schwirren vi