ғўлдирамоқ

фл. айн. Ғулдурамоқ.

— Ўтган гапга салавот, ука, — деди полвон, худди хумга тушган аридай ғўлдираб. — Ҳ. Назир, Ўтлар туташганда

[Қулмуҳаммад] Баъзида ғўлдираб босинқирар, уйғониб кетиб, тангрига ёлвориб, нажот тиларди. — Мирмуҳсин, Чўри