ғўлабур
gʻoʻlaburғўлабур И
от Тўладан келган; чорпаҳил, бақувват (одам ҳақида).
Иккинчиси ёшроқ, ғўлабур, миқтидан келган, серҳаракат, кўзлари ўткир одам. — М. Осим, Искандар ва Спитамен
Хона ўртасида бўйни калта ва ёʻғон, қошлари туташ ва қоп-қора ғўлабур бир йигит девдек қотиб турарди. — Шуҳрат, Жаннат қидирганлар
- Ғўлабурдан келган Ғўлабурдан келган, қоп-қора, семиз киши оғир юриб, даврага чиқди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа