ғўдилламоқ

фл. айн. Ғудулламоқ.

Шундан сўнг, ғўдиллаб сўкинган маҳрам белидаги узун тумшуқли тўппончасини тўғрилаб қўйди-да, тўда ичидан ўнг қанотга чиқиб кетди. — Мирмуҳсин, Чўри