goʻdak

ot 1. Emadigan, koʻkrakdan ajratilmagan, odatda bir yoshgacha boʻlgan bola; chaqaloq.

Oilada tugʻilsa goʻdak, Unga suyib qoʻyarlar ism. — A. Oripov

Esli bolalar ham koʻrinmaydi. Goʻdaklar esa beshikda, daraxtlar orasidagi belanchaklarda uxlab yotishadi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Voyaga yetmagan, ona suti ogʻzidan ketmagan bola, yosh bola.

Musulmonqul oʻzini mingboshi eʼlon qilib, aqlsiz bir goʻdakni xon koʻtarib, el yelkasiga mindi. — A. Qodiriy, Utgan kunlar

Oʻqituvchi yolgʻiz bilim bermaydi. U goʻdakni odam qiladi. — N. Safarov, Olovli izlar

3. koʻchma Yetarli turmush tajribasiga ega boʻlmagan, xom, gʻoʻr odam.

Baring goʻdak, hali nodon bolasan, Har ish qilsang ham, bitmagan, chalasan. — Ravshan

Dildor Aʼzamjonni koʻrdi-yu, Nizomjon koʻziga bir yosh bola, goʻdak boʻlib koʻrindi-qoʻydi. — S. Ahmad, Ufq