ғизо

от эск. кт. Овқат, озиқ, емиш.

Муқимий кейинги ҳафталарда ортиқ инжиқлашиб, Қўқонга қайтиб боришдан умидини узгандек, ҳатто дўстларини ҳам, ўғлини ҳам ёдламай қўйган, кам завқ, кам ғизо бўлиб қолган эди. — С. Абдулла, Қувғунда

Ошиқлар ғизоси бу оқшом висол, Ташналик давоси лабдаги зилол. — Э.Воҳидов, Тўй оқшоми

Бир пайт ғизо излаган эчкидек, қоратоғ қарғаси учиб келиб, чинор шохига қўнди. — Н. Ёқубов, Жон