gʻizo

ot esk. kt. Ovqat, oziq, yemish.

Muqimiy keyingi haftalarda ortiq injiqlashib, Qoʻqonga qaytib borishdan umidini uzgandek, hatto doʻstlarini ham, oʻgʻlini ham yodlamay qoʻygan, kam zavq, kam gʻizo boʻlib qolgan edi. — S. Abdulla, Quvgʻunda

Oshiqlar gʻizosi bu oqshom visol, Tashnalik davosi labdagi zilol. — E.Vohidov, Toʻy oqshomi

Bir payt gʻizo izlagan echkidek, qoratogʻ qargʻasi uchib kelib, chinor shoxiga qoʻndi. — N. Yoqubov, Jon