gʻiybat
ғийбатgʻiybat
ot Birovni kamsitib, aybsitib, yomonlab gapirish, fisq-fasod.
Bekorchining hunari — gʻiybat. — Maqol
Bolali uyda gʻiybat yoʻq. — Maqol
Afsuski, mayda-chuyda gʻiybatlarga berildim, birovni birovga qarshi qayradim, xullas, umrim oʻtib ketdi. M. M. — Doʻst, Lolazor
Boʻlim boshligʻi chiqib ketdi deguncha gʻiybat boshlanadi. — F. Musajonov, Himmat
- Gʻiybat qilmoq Gʻiybat tarzidagi gaplar aytmoq, shunday gaplar bilan aybsitmoq, yomonlamoq. Baʼzi ayollarga hayronman, ikkitasining boshi qoʻshildimi — bas, birovlarni gʻiybat qilgani-qilgan. — M. Xayrullayev, KoʻngilKishi mehnat qilmasa, gʻiybat qiladi. — Mirmuhsin, Umid