gʻivir-shivir

max. s. Sekin, arang eshitiladigan, maʼnosi noaniq tovushlarni bildiradi; pichir-pichir, gʻivir-gʻivir.

Kechasi qoʻshni hovlida gʻivir-shivir boʻlib qoldi.

Kel, kel, qani, nima boʻldi? Soʻzla, gʻivir-shivir qulogʻimga chalindi — Oybek, Ulugʻ yoʻl

odamlar oʻrtasida gʻivir-shivir gaplar tarqaldi. — A. Tolipov, Haqiqat yengdi

elik. gúbir-gúbir, sıbır-sıbır