ғивир-шивир

мах. с. Секин, аранг эшитиладиган, маъноси ноаниқ товушларни билдиради; пичир-пичир, ғивир-ғивир.

Кечаси қўшни ҳовлида ғивир-шивир бўлиб қолди.

Кел, кел, қани, нима бўлди? Сўзла, ғивир-шивир қулоғимга чалинди — Ойбек, Улуғ ёʻл

одамлар ўртасида ғивир-шивир гаплар тарқалди. — А. Толипов, Ҳақиқат енгди

элик. gúbir-gúbir, sıbır-sıbır