gʻishtin

sft. 1. Gʻisht bilan ishlangan, qurilgan.

Doʻnglikdan keyin hech qancha yurmay, gʻishtin uylar boshlanib ketdi. — Oʻzbekiston qoʻriqlari

Terak boʻyi keladigan gʻishtin devor juda enli edi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

Uzun gʻishtin yoʻlka darvozaxonadan boshlanib, chorbogʻni tikka kesib oʻtadi. — H. Gʻulom, Binafsha atri

2. Qarta oʻyinida: qartaning gʻishtsimon qizil xollari boʻlgan xili.

Gʻishtin motkasi. Oʻnlik gʻishtin.