ғишава

от шв. Қайсарлик ёки инжиқлик билан қилинадиган жанжал, хархаша.

Унга ёнидаги улфатларининг дабдурустдан бошланиб кетадиган ғишавасини томоша қилиш, кўк чой ичиб роҳатланиш — ғанимат. — Ш. Тошматов, Тонгдаги кўланка

Боягина эрини ундан қизғаниб, ғишава қилиб турган хотин кўз очиб-юмгунча бошқа қиёфага кирди. — Э. Аъзам, Кечикаётган одам

qıńırlıq, shataqlıq, jánjel