gird
гирдgird
ot 1. esk. Aylana shaklidagi narsaning cheti, zihi.
Patnis girdi.
Piyola girdini oʻpib shabboda, Qimizimni shopirib ketar. — Sharq yulduzi
2. Atrof, tevarak; chegara.
Bir qiz olov girdida barmoqlarini qirsillatib, changovuz nagʻmalariga xirom etdi. — T. Murod, Qoʻshiq
- Girdini tutmoq Darvoza girdini gʻanimlar tutdi, Burungi podshomiz olamdan oʻtdi. — Murodxonkattalar, Malaxday boʻp beklar girdini tutdi. — Yusuf va Ahmad