gʻir
ғирgʻir
taql. s. Narsaning tez aylanishi yoki tez harakat qilishi tufayli hosil boʻladigan tovushni bildiradi.
Motor parragi bir gʻir etdi-yu, toʻxtadi.
- Gʻir etib Tezlik bilan, bir lahzada, darrov. Vaqt gʻir etib oʻtib ketadi.Poyezdga bilet olingan kuni Mastura xola yana koʻz yoshi qildi: — Gʻir etib kelding-u, gʻir etib ketyapsan-a, onam? — J. Abdullaxonov, Toʻfon
GʻIR
elik. zattıń tez aylanıwı yaki tez háreket etiw sebepli shıqqan dawıstı bildiredi
GʻIR
- GʻIR ETIB tez, dárriw
gʻir
- ~ etib sehr schnell, im Nu, rasch, eilig, mit Ungestüm