ғир
gʻirғир
тақл. с. Нарсанинг тез айланиши ёки тез ҳаракат қилиши туфайли ҳосил бўладиган товушни билдиради.
Мотор парраги бир ғир этди-ю, тўхтади.
- Ғир этиб Тезлик билан, бир лаҳзада, дарров. Вақт ғир этиб ўтиб кетади.Поездга билет олинган куни Мастура хола яна кўз ёши қилди: — Ғир этиб келдинг-у, ғир этиб кетяпсан-а, онам? — Ж. Абдуллахонов, Тўфон
ҒИР
элик. zattıń tez aylanıwı yaki tez háreket etiw sebepli shıqqan dawıstı bildiredi
ҒИР
- ҒИР ЭТИБ tez, dárriw
ғир
- ~ этиб sehr schnell, im Nu, rasch, eilig, mit Ungestüm