ғимирсимоқ

фл. айн. Ғимирламоқ 2.

Ошхонада ғимирсиб юрган Рисолат укасининг олдига бир чойнак чой келтириб, ўзи ҳам ёнига ўтирди. — С. Аҳмад, Уфқ

Алижон Тошкентга елдек етиб келди. Уйга кириб, онасининг соғ экани, илгаридай ғимирсиб юрганини кўриб қувонди. — Мирмуҳсин, Чиниқиш