ғилт
gʻiltғилт
тақл. с. Суюқликни ютаётганда, томоқда ҳосил бўладиган товушни билдиради.
Сувни ғилт этиб ютмоқ.
- Кўзига ғилт ёш олди (ёки келди) Кўзи ёшга тўлди. Жамила гапини интизорлик билан кутаётган мастерига жавдираб қаради-ю, гапириш ўрнига кўзларига ғилт ёш келди. — М. Жалолиддинова, Диллар дилларга пайванд
ҒИЛТ
элик. ǵult (suyıqlıqtı ishkende tamaqda payda bolatuǵın dawıstı bildiredi)