ғилқилламоқ

фл. 1. айн. Қулқулламоқ.

2. айн. Ғилтилламоқ 2.

Турғунбой кўзида ғилқиллаб турган ёшини дув тўкди. Ҳ. Нумон ва А. — Шораҳмедов, Ота.