ғилмон
gʻilmonғилмон
от 1. дин. Жаннатда хизмат қиладиган ёш гўзал йигит.
2. кўчма с.т. Гўзал қиз, аёл; пари.
Ҳузур кўриб ғилмонларни қучганлар, Бекларим, жонингга қурбон бўлайин. — Юсуф ва Аҳмад
ҒИЛМОН
1. дин. jánnette xızmet etetuǵın jas sulıw jigit(ler)
2. авıс. gózzal qız, peri