ғилдирламоқ
gʻildirlamoqғилдирламоқ
фл. 1. Ғилдирамоқ.
2. кўчма Айланмоқ, айланиб юрмоқ; парвона бўлмоқ.
Теварагида ғилдирлаб юрган Зайнабнинг уйига кира бериш учун [Отабек] Кумушнинг мулоҳазасини қилар [эди]. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
ҒИЛДИРЛАМОҚ
1. қ. гилдирамоқ
2. авıс. aylanıw, aylanıp júriw, pármana bolıw
Қаранг: гилдирамоқ