gʻijirlamoq

fl. 1. Gʻijir-gʻijir tovush chiqarmoq, gʻijir-gʻijir qilmoq.

Aravaga goʻng rosa tepkilab bosilgan, gʻildiraklar yuk zoʻrligidan gʻijirlar, qoʻsh ot uni zoʻrgʻa tortardi. — Gʻulom, Feruza

Bashirjonning tishlari gʻijirlab, oʻrnidan turib ketdi. — N. Aminov, Suvarak

2. s. t. Shamollash yoki biror kasallik tufayli xirillashga yaqin ovoz chiqarmoq.

Tuzuklikka tuzuk. Lekin hali ham oʻpkalari gʻijirlaydi, yoʻtaladilar. — S. Anorboyev, Oqsoy