ғижир
gʻijirғижир
тақл. с. Қаттиқ нарсаларнинг бир-бирига ишқаланишидан ҳосил бўладиган ёқимсиз товушни билдиради.
Эшикнинг ғижири. Каравотнинг ғижири болани уйғотиб юборди.
Тупроғи билқ-билқ кўчадан араванинг асабларни пармалайдиган ғижири эшитиларди. — Ойбек, Навоий
ҒИЖИР
Қаттиқ нарсаларнинг бир-бирига ишқаланишидан чиқадиган ёқимсиз товуш ҳақида.GICIRTI
ғижир
Knarren n, Geknarre n