gʻijinmoq

fl. Achchigʻi kelib, jahli chiqib, qiyofasi shunga mos holda oʻzgarmoq (masalan, yuzi burushmoq).

Tishlarini bir-biriga bosib, qattiq ogʻriqqa duchor boʻlgan kishidek gʻijindi, qisiq lablaridan pushaymonlikni ifodalovchi ingrash chiqdi. — Shuhrat, Shinelli yillar

Rahim mushtlar zarbini tuzukkina sezgan boʻlsa-da, alamini ichiga yutdi, tishlarini qirsillatdi, gʻijindi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

Erining vagʻillashidan ajablanib yugurib chiqqan Maysaxon ham ikkala birodarning bir-biriga gʻijinib turganini koʻrib, haykaldek qotib qoldi. — A. Muhiddin, Inson qalbi otash